සිංහල
English
Contact
Thursday 17th October 2019    
அவசரகால  சட்டத்தின்  அவசர கோலங்கள் … « Lanka Views

அவசரகால சட்டத்தின் அவசர கோலங்கள் …



ஏப்ரல்  21  தற்கொலை  தாக்குதல்களோடு  அனைவரினதும்   பொது   இணக்கப்பாட்டுடன்  அவசரகால  சட்டம்  மீண்டும்  கொண்டுவரப்பட்டது.

அவசரகால  நிலைமை  உடனடியாக  அறிவிக்கப்பட்டாலும்  30 வருட கால   யுத்தத்தின்  போது நடைமுறையில்  இருந்த  சட்டம்  மீண்டும்  அமுல்படுத்தப்பட்டது  இயற்கையான  ஒரு  செயல்  அல்ல  என்பது  மிக தெளிவானதொன்றாகும்.

குழம்பிப்போய்  இருக்கும்  மக்களிடம்    இவ்வாறான  அடக்குமுறை  சட்டங்கள்  தொடர்பான  காரணங்களை  பற்றி  சிந்திக்கும்  சூழல்  காணப்படவில்லை . அவர்கள்  முன்னால்  இருந்தது  தமது  பிள்ளைகளை  மீண்டும்  பாடசாலைக்கு  அனுப்புவதில் இருந்து  அன்றாட  வயிற்றுப்பிழைப்பிற்காக வீதியில்  இறங்கி  ஏதாவதை  தேடிக்கொள்வதே.

ஏன் எனில் நடந்ததை  மீண்டும்  மீண்டும் நினைவூட்டி   எதுவும்  எந்த  சந்தர்ப்பத்திலும்  நடக்கலாம்  என்ற  பீதியை  பயத்தை  அரசாங்கத்தை  போல  ஊடகங்களும்  மக்கள்  மத்தியில்  ஏற்படுத்தி , அந்த  பீதியின்  மத்தியில்  மக்கள்  வாழ்வை கொண்டு  செல்ல  வற்புறுத்துவதே  ஆகும்.  அதற்காக  அவ்வப்போது  போலீஸ்  ஊரடங்கும், ஏப்ரல் 22 ந் திகதி  முதல்   ஜனாதிபதியின்  பணிப்பின் பேரில்  அவசரகால  சட்டமும்  அமுல்படுத்தப்பட்டன.

ஜனாதிபதி  தனது  அதிகாரத்தை  பயன்படுத்தி  அவசரகால  நிலைமையை  அறிவித்தாலும்  அது  பாராளுமன்ற  அனுமதியுடன்  நடைமுறைக்கு வந்தது.  இம்முறை  இந்த  நிகழ்வினால்  இடதுசாரிய , லிபரல்  என்ற  வேறுபாடின்றி அவசரகால  சட்ட நிறைவேற்றதிற்கு  கைகள்  உயர்ந்தன.  எனவே  இவ்வாறான சந்தர்ப்பத்தில்  இதைவிட  வேறு ஒன்றும்  செய்வதற்கு   இல்லை .  இதனை   செய்தே  ஆகவேண்டும்   என்ற  நிலைமை  தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளது.  ஆனால்  இந்த  குழப்பமான , பதட்டமான  நிலைமையில்  ஏற்பட்டிருப்பது  ஆட்சியாளர்களின்   சகல  பிரிவினர்களினதும்  உதவியுடன்  தமது  உள்நோக்கத்திற்காக அடக்குமுறை  சட்டங்களை  பிரயோகிக்க  பொதுவான  அனுமதியை  பெற்றுக்கொள்வதே  ஆகும்.  அது பற்றி  தெளிவாக  தெரிவது, நிறைவேற்றிக்கொண்டிருக்கும்  சட்டமூலங்களின்  பிரிவுகளை  ஒவ்வொன்றாக  அவதானிக்கும்  போதாகும்.

பயங்கரவாத  தடைச்சட்டத்தின் கீழும்,  மக்கள்  பாதுகாப்பு  சட்டத்தின்  கீழும்  பயங்கரவாத  அடக்குமுறை  என்ற  பெயரில்  கொண்டுவந்துகொண்டிருக்கும்  சட்டங்களின்  எல்லை மீறிய  தண்டனையை  எவ்வாறு  அத்தப்படுத்துவது ?  ஆட்சி  அதிகாரத்தில்  உள்ள  அரசாங்கம்  அவசர  அவசரமாக  தமக்கு  தேவைப்பட்ட  சட்ட  திட்டங்களை  அதனுள்ளே  நுழைத்துக்கொண்டுள்ளது.

வர்த்தமானியில்  பயங்கரவாதம்  என்று  குறிப்பிடப்பட்டுள்ள  பகுதியில் ,  எப்படியாவது  நிறைவேற்றிக்கொள்ள  வேண்டும் என்று  எதிர் பார்த்திருக்கும்  CTA  அதாவது   பயங்கரவாத  எதிர்ப்பு  சட்டமூலத்தின்  பிரிவுகளும் ,  அவசரகால  சட்ட பிரிவுகளும்     குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

இதனூடாக  ஆட்சியாளர்களின்  நவ  லிபரல்   சீர்திருத்தங்களுக்கு  எதிராக  பிரசுரங்களை  அச்சிட்டு  பிரசுரிக்க,  ஆர்ப்பாட்ட  செயற்பாடுகளை  மேற்கொள்ளும்  செயற்பாட்டளர்கள்  மட்டுமல்ல, விவசாய நிலங்களை  பலவந்தமாக  சுவீகரித்தல் உட்பட  எந்தவிதமான   எதிர்ப்பு  செயற்பாடுகளையும்,  பயங்கரவாத  பட்டியலுக்குள்  புகுத்தி   தண்டிக்கும்  அதிகாரத்தை  அரசாங்கம்  தனதாக்கிக்கொண்டுள்ளது.

தற்கொலை  தாக்குதலினால்  பீதிக்கு  உள்ளாக்கப்பட்டிருக்கும்  ஒரு சமூகத்திடம்  பயங்கரவாதம்  என்ற  லேபலை  ஒட்டி  தமது  உரிமைக்காக  குரல்  கொடுப்பதை  பயங்கரவாத  செயலாக  மாற்றிக்கொள்ளும்  வரத்தை  பாராளுமன்றம்  ஊடாக   அரசாங்கம்  கைப்பற்றியுள்ளது.

இதன்  மூலமாக  புகட்டும்  பாடங்கள்  பலவுண்டு. முதலாவது  அதிகார வர்க்கம்  பாரிய  அழிவில்  மட்டுமல்ல, எந்த செயலிலும்  தமது  நோக்கத்தை  நிறைவேற்றிக்கொள்ளும்  என்பதாகும்.  இரண்டாவது  பாராளுமன்றம்  என்ற  சாக்கடையில்  புதையுண்டுள்ளவர்களுக்கு   பொதுமக்களின் நிலவுகை  பற்றி  எவ்வித  கரிசனையும்  இல்லை.

மற்றையது  1947 முதல் செயற்படும் பொதுமக்கள்  பாதுகாப்பு சட்டமூலம்  என்ற  பெயரில்  வரலாற்று  முழுக்க  செயற்பட்டிருப்பது  பொதுமக்கள்  பாதுகாப்புக்கு  அல்ல.  அதிகாரவர்க்க  நிலவுகையை  உறுதி  செய்துகொள்வதற்காகும்.  53  ஹர்த்தால் , 71, 89 போராட்ட  காலப்பகுதியிலும் , 30 வருட யுத்தத்தின் போதும்  இந் நாட்டு  மக்கள்  இதனை  நன்கு  அனுபவித்துள்ளார்கள் .  அது மட்டுமல்ல  பீதியை  மென்மேலும்  ஏற்படுத்தி  பயங்கரவாதத்தை  தமது  இருப்பிற்கு  பயன்படுத்தி , பிரதமர்  என்ற  வகையில்  ரணில்  விக்ரமசிங்க  கோருவது  வெகுவிரைவில்  பயங்கரவாத  எதிர்ப்பு  சட்டமூலத்தை  நிறைவேற்றிக்கொள்ள  அனைத்து  தரப்பினரதும்  ஒத்துழைப்பு  வேண்டும்  என்று.

அவர்கள்  முயற்சிப்பது  தற்போது  செயற்பட்டுவரும்  பொதுமக்கள் பாதுகாப்பு சட்டம் , பயங்கரவாத தடைச்சட்டம்   மட்டுமல்ல  மேலும்  மேலும்  வேட்டை  களத்தை  தயற்படுத்துவதற்கே.  அது வேறு ஒன்றுக்கும்  அல்ல  பல்வேறு சட்டமூலங்கள்  ஊடாக  தண்டனை  வழங்கவே. நவ லிபரல்  முதலாளித்துவம்  கடந்த  40 வருடங்களாகவும் , அதற்கு  அடுத்தாக  முதலாளித்துவத்தின்  நிலவுகையோடும்   உறுதிப்படுத்துவது, நிறைவேற்றிக்கொண்டுள்ள   எந்த  சட்டமும்  இறுதியில்  சேவை  செய்துள்ளமை, சாதாரணத்தை  வெளிப்படுத்தியுள்ளமை  மக்கள்  பக்கம்  அல்ல.  அதிகார வர்க்கத்தின்  நிலவுகையை  உறுதி  செய்துகொள்வதற்காகவே.  அதனால்  மேலோட்டமாக  தெரிவது அல்ல, அதில் புதைந்துள்ள  வகுப்புவாத  நோக்கம் மற்றும் அதிகார  வர்க்கத்தின்  நோக்கத்தை  புரிந்துக்கொள்வது  எமக்கு  முக்கியமானது .

நாங்கள்   சஹாரானின்  அச்சுறுத்தலை  பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்  போது , உண்மையில்  எம்மை  இரையாக்க   குறி பார்த்து  நிற்பது  எமது  நண்பர்  வேடத்தில் வரும் சக்திகள்  என்பதை  நாம்  விளங்கிக்கொள்ளவேண்டும். இதற்கு  நடந்து  முடிந்த  அழிவுகள்  நல்லதொரு  பாடமாக  அமைகிறது.

அதுமட்டுமல்ல  I C C P R  என்ற பெயரில்  உலகளாவிய  ரீதியில், மனித  உரிமைகளை  பாதுகாப்பதற்காக  உள்ள  சட்டத்தை  இலங்கையில்  செயற்படுத்தவென்று  கூறிக்கொண்டு  ஏற்கனவே  தயார் படுத்திய  சட்டத்தை  செயற்படுத்தி, தமக்கு  தேவையானவற்றை  மீண்டும்  மீண்டும்  தக்கவைத்துக்கொள்ளும்  கருவியாகவே  உள்ளது  என்பது  நன்கு  புலப்படுகிறது.அது  சரத்குமாரவை  கைது செய்து  தொடர்ந்தும்  தடுத்துவைத்திருப்பதும்,  குசல்  பெரேராவை  அதே  குற்றச்சாட்டில்  கைது செய்ய  எடுத்த  முயற்சியும்  அது  பற்றி   காட்டிக்கொடுக்கிறது.

இதிலிருந்து  தெரியவருவது  வேறொன்றும் இல்லை. சஹாரான் அல்லது கண்ணுக்கு  புலப்படும், புலப்படாத  எதாவது  ஒன்றை காட்டி  ஆட்சியாளர்கள்  தமது அடக்கு முறை  சட்டத்தை திணித்துக்கொண்டுள்ளார்கள்  என்பதாகும்.  அதன்படி  வேலை  நிறுத்தம், ஆர்ப்பாட்டம் , எதிர்ப்பு  என்பவற்றை  அவசரகால சட்டத்தின்  ஊடாக  சுற்றிவளைத்துள்ளது.  உங்கள்  வீட்டு வாசற்படிக்கு  வந்து, உங்களுக்கும்  பயங்கரவாத  குற்றச்சாட்டு  உண்டு  என்று  ராணுவத்தால்  கதவை  தட்டுவதற்கு  முன், அசாதாரண  சக்திகளுக்கு  எதிராக  பிரஜை  என்ற  வகையிலாவது  எதிர்ப்பை காட்டுவது,  சமூக  சம்பிரதாயங்களுக்காக  குரல்  எழுப்புதல்,  இயக்கமாதல்  அத்தியாவசிய  செயலாக  உள்ளது. ஏன்  என்றால்  எதிர் காலத்தில்  அடக்கு முறை  சட்டங்களுக்கு  எதிராவதும்,  மானிட  விடுதலையும்  ஒன்றாக  பிணைக்கப்பட்டிருப்பது  அத்தியாவசியமான தொன்றாகும்.

 

 

 

அவசரகால  சட்டம்  அமுல்படுத்தப்பட்ட  விதம்.

பிரித்தானியர்களால்  1947 ஜூன்  மாதம்  25 வது  இலக்க  மக்கள் பாதுகாப்பு  சட்டமூலம்  சட்டமாக்கப்பட்டது.  அதன் பிறகு  அவ்வப்போது  திருத்தங்களுக்கு  உள்ளாக்கப்பட்டு  72 மற்றும்  78 அரசியல்  அமைப்பிற்கு  மக்கள்  பாதுகாப்பு  சட்டமூலம்  மீண்டும்  சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டதோடு,  அதன்  சட்ட திட்டங்களை  செயற்படுத்தும்  அதிகாரம்  ஜனாதிபதிக்கு  வழங்கப்பட்டுள்ளது. இருந்தாலும்  ஜனாதிபதி  அறிவிக்கும்  அவசரகால  சட்டத்திற்காக  14  நாட்களிற்குள்  பாராளுமன்ற  அனுமதியை  பெறவேண்டும். பாராளுமன்றம்  அதனை  1 மாதத்திற்கு  மட்டும்  நிறைவேற்றவேண்டும்.

இவ்வாறு  30 வருட  யுத்தத்தின் போதும்  நிறைவேற்றிக்கொள்ளப்பட்டது.  இது  2011ம்  வருடம்  அகற்றிக்கொள்ளப்பட்டது.  இதற்குமுன்  நீண்ட காலம்  அதாவது  தொடர்ந்து  7 வருடங்கள்  அவசர கால  சட்டத்தை  பயன்படுத்தியது  ஐக்கிய முன்னணி  ஆட்சிக்காலத்தில்  ஆகும்.

முதன்முறையாக  அவசரகால  சட்டம்  அமுல்படுத்தப்பட்டது  1953 ஹர்த்தாலின் போதாகும்.  அத்தோடு  பல்வேறு  சந்தர்ப்பங்களில்  வேலை நிறுத்த போராட்ட  அடக்குமுறைக்காக,  58 இனவாத  வன்முறையின்  போது,  83 கறுப்பு  ஜூலையின்  போது, 71, 88-89 போராட்டத்தின்  போது,  30 வருட  யுத்தத்தின் போதும்  அவசரகால சட்டம்   அமுல்படுத்தப்பட்டது.

இந்த சட்டத்தின்  பிரகாரம்  சோதனை பிடியாணை  இன்றி  வீடுகளை  சோதனை  செய்ய,  கைது செய்ய,  அத்தோடு  தடுத்துவைக்கவும்  முடியும். அவசரகால  சட்டமூலத்திற்கு  எதிராக  நீதிமன்றம் செல்ல  மக்களுக்கு  முடியாது.  மக்கள்  பாதுகாப்பு சட்டத்தின் 16 வது  பிரிவிற்கு  ஏற்ப மக்கள் அமைதியை  நிலைநாட்ட  என்று  ஊரடங்கு சட்டத்தை அமுல்படுத்தும்  அதிகாரம்  ஜனாதிபதிக்கு  உண்டு.

 

 




Related News